A long goodbye

June the 17^th was hanging in the air for a long time. It seemed at one stage to be far away, and then all of a sudden, it was time to pack up the house, and hop on the plane back home. For most of our friends in Dar, I am sure they were relieved to see us go. After four lovely leaving parties we became embarrassed to bump into people in the supermarket ‘I thought you had gone already… I know’ I’d mumble…. We’re leaving soon’



Party-wise, first we had a lovely afternoon down at the yacht club with friends, mostly with kids (some one who doesn’t have kids remarked that she felt like Gulliver in Lillyput). It was a lovely afternoon, the tide was high, the sun was shinning and everyone was in good form. The following week we had an afternoon party with Paul’s work colleagues at Pugu Hills – about an hour outside Dar.



Then it was Eva and Orlaith’s going away party with their friends and then a formal(ish) work farewell dinner for 50… which was really nice – relaxed (I didn’t have to cook!) and fun. On reflection it is great to have said goodbye properly to our friends in Dar (although once would have sufficed for some I am sure!).





The girls are still too young to really understand what was going on. Eva was happy to be heading back to Ireland to see granny and ‘the new house’. Orlaith is blissfully unaware of the move. So long as we are all together, she is happy. I suppose we are all a bit like that. It was sad saying goodbye to the girl’s friends and their friend’s parents, but that’s life I suppose. By the end of it all, we were finished with goodbyes and ready for hellos.



Tot ziens Tanzania



Onze vertrekdatum van 17 juni was aan de ene kant al lang in de planning (vorige zomer werd ons door Paul’s hoodkantoor verteld dat we echt niet langer dan de afgesproken 4 jaar konden blijven en we dus in de zomer van 2008 Tanzania zouden moeten verlaten) , maar aan de andere kant kwam het toch nog erg snel, te snel! Ineens was het tijd voor het inpakken van al onze spullen, en het plannen van onze laatste weekenden. We hebben uiteindelijk vier verschillende afscheidsfeestjes gehad, en toen die eenmaal voorbij waren hadden onze vrienden wel genoeg van ons. Op de laatste dag kwamen we alleen nog mensen tegen die zeiden “ben je nou nog niet weg?”.



Over de feestjes; eerst hadden we ons eigen afscheidsfeest, een middag op het strand met al onze vrienden en heel veel van hun kinderen. Het was een hele gezellige middag, je vermaakt je niet altijd op de eigen feest omdat je het meestal te druk hebt om voor iedereen te zorgen, maar omdat we dit op de jachtclub hielden was het gewoon heel relaxed en werd er voor ons gebarbequed, fantastisch!

Daarna kwam een middag met al Paul’s collega’s naar Pugu Hills, een plaats net buiten Dar es Salaam. Het was ook heel leuk, vooral omdat alle collega’s hun families mee konden nemen, en Thomas, een van de chaffeurs, zijn vrouw Happy (die voor ons werkt) meenam, samen met hun zonen Johnny, 6, en James, 11.

Als derde kwam een afscheidsfeestje voor Eva en Orla dat werd georganiseerd door onze vriendin Kate, de moeder van Eva’s vriendinnetje Marlie. Dit was een hele speciale middag, waar al Eva en Orla’s goeie vriendjes en vriendinnetjes bij waren. We realiseerden ons hoe sterk hun band is met hun kleine vrienden al is, vooral voor Eva, ze zal Maya, Marlie, Simon en Hugh echt erg missen (en Orla zal Asha en Oscar ook missen)!

Om het allemaal af te sluiten was er ook nog een feestje voor al Paul’s werk connecties, georganiseerd door Paul’s baas, ook heel gezellig. Toen dat eenmaal voorbij was waren we echt wel klaar om te vertrekken, alhoewel er op de laatste dag toch nog een hoop tranen aan te pas kwamen, vooral om afscheid te nemen van Happy en Eliza, die echt een groot deel van ons leven waren in Tanzania, was moeilijk. Maar dat hoort erbij, we hebben een fantastische tijd gehad in Tanzania en zullen het land en al onze vrienden daar erg missen.

Het weekend voordat we vertrokken zijn we nog op een korte safari gegaan naar een van onze favourite plekjes, Mikumi. Een hele mooie manier om onze 4 jaar in Tanzani af te sluiten!