Finny wake up!

All great in beautiful Tipp. Weather has been lovely and there has been lots going on. In the middle of June we headed off to Cork for the Street Performers World Championship. Lots of craziness in a beautiful location. Definitely the first time the girls and Finn got to see unicyclists juggling fire in pink tutus.

Finn has been great – easy, smiley but hungry. Everyone has settled into being a family of five. Orlaith has been having a few moments at school recently where she just stops and says in a hurt voice “baby brodher”. We presume she is missing him, but then again maybe she is still in shock that she is not the baby anymore. Poor Finn finds it hard to get some sleep during the day. Both Orlaith and Eva are very loud and Orlaith insists on kissing him every time he does crash out, exhausted. Finny wake up.

Finny wakker geworden!

Alleen goed nieuws uit Tipperary deze maand. Het is heerlijk weer geweest en we hebben vanalles gedaan. We zijn een weekend naar Cork geweest waar een straat theater festival werd gehouden; zeer zeker de eerste keer dat Eva en Orla twee jonglerende mannen in roze tutu’s hebben gezien die op een eenwieler (fiets) reden.

Met Finn gaat het hartstikke goed, hij is heel rustig, vrolijk en hongerig. We zijn zo langszaam aan het ‘met zijn 5-en zijn’ aan het wennen. Orla heeft de afgelopen weken op de creche af en toe heel verdrietig ‘mijn broertje’ geroepen, en we nemen maar aan dat ze hem mist (en hopen maar dat ze niet bedoeld dat ze het nog steeds niet kan geloven dat ze niet langer de baby van de familie is). Arme Finn vindt het af en toe moeilijk om overdag een dutje te doen, Eva en Orla maken behoorlijk wat lawaai, en Orla doet niets liever dan Finn te kussen als hij is ingedut. ‘Finny wakker geworden’, roept ze dan, quasi-verbaasd.