Having a wonderful Christmas time

December has been a fun month. It has been very cold, with lots of frost, but no snow yet. Goose and Padge came down for a visit and we took them for a drive up the hills near our house- we found some snow on the higher ground and Eva was very impressed, although she did complain of it being too cold! We bought our first Christmas tree – every other year it was a bit of tinsel on a tropical plant, but this year we invested in lights, bulbuls and the likes. We had a lovely afternoon putting up the tree; a few sentimental moments were had by the grown ups, reliving memories of putting up trees over the years with our families.

Eva had a Christmas show at school which was a big success. Weeks of practice singing songs paid off as all the kids sang their hearts out. As she loves singing, Eva sang louder than most kids, even the songs in Irish- she seems to know more Irish than her daddy already.



Santa made an appearance, arriving by fire engine (maybe he has another job the rest of the year?). Eva went straight up to the bearded fire fighter and outlined what she would like for Christmas and that the presents need to be delivered to granny’s house (as we would be there for Christmas). Orlaith was a bit stand offish, still wondering what the link between the fire engine and Santa could mean. Eva put a good word in with the bearded fella for Orlaith and reassured her that everything was in hand; she’d asked for presents for her and for the new baby that is expected to arrive in March. How sweet.

Christmas was spent in Monaghan with all the family. Santa delivered and we all cooked up a fine feast. On St Stephen’s it was off to aunty Zip’s for lunch and more drinks… all in all a lovely Christmas, just hanging out with family and chatting. What more can you wish for?

Wat een fijne kerstdagen

December is een hele gezellige maand geweest. Het was koud, maar dat betekende weining regen en af en toe wat vorst, maar (nog) geen sneeuw. Paul’s ouders Padge en Goose zijn in het begin van de maand een weekendje op bezoek geweest. We hebben toen nog een ritje gemaakt door de heuvels in de buurt en vonden daar we op de wat hogergelegen delen wel wat sneeuw, maar verder is het bij vorst gebleven. Eva vond de sneeuw erg mooi, maar wel erg koud, vooral toen ze het aanraakte! We hebben in December ook onze eerste kerstboom gekocht. Noemenswaardig, want andere jaren was het meestal een paar slingers die rond een tropische plant werden gedrapeerd, maar dit keer hebben we ook in kerstballen, lichtjes en slingers geinvesteerd, dus het was een heel evenement, de boom versieren.

Op de crèche had Eva een kerstshow. We hadden al weken de liedjes gehoord die werden geoefend, en we waren niet teleurgesteld want het was een prachtige uitvoering. Eva houdt ontzettend van zingen, en deed enorm haar best. Ze zong zelfs de Ierse liedjes prachtig mee, ik geloof dat ze nu al meer Iers kan dan haar vader!

De kerstman is ook nog langsgekomen op de creche. Hij werd in een brandweerwagen afgezet- we vragen ons af of de kerstman misschien tegenwoordig een tweede baan erbij heeft. Eva was absoluut niet verlegen, ze ging direct naar de kerstman toe, ledge uit wat voor kadootje ze wilde hebben en herrinderde de goede man ook aan het feit dat ze bij haar oma zou zijn voor de kerst (zoals ze al in haar brief had geschreven). Orla was minder enthousiast over de kerstman, ze vond ‘m wel leuk, maar alleen van een afstandje. Gelukkig deed Eva het woord voor de hele familie: ze ledge uit wat voor een kado Orla wilde, en vroeg of de kerstman ook alvast een kadootje zou kunnen brengen voor haar nieuwe broertje of zusje dat er in maart aan gaat komen.

De kerstdagen hebben we bij Paul’s ouders in Monaghan doorgebracht. Het was heel gezellig, de kerstkadootjes werden met veel ooohs en aahs uitgepakt en we hebben met zijn allen een heerlijke kerstmaaltijd voorbereid. Paul’s jongste broers waren ook thuis, dus het was een vol huis wat slaapplaatsen betreft, maar dat maakte het juist heel gezellig. Paul’s zus Nicola was er voor de kerstmaaltijd ook bij met haar man Shane en zoontjes Jack, Alex en Max. Eva en Orla zijn dol op hun neefjes- het deed mij denken aan de verjaardagen van opa en oma de Mul, waar vaak al mijn neefjes en nichtjes tegelijkertijd op bezoek waren- dat vond ik ook altijd zo leuk! Op tweede kerst zijn we met zijn allen naar Nicola’s huis gegaan voor een ‘tweede kerst lunch’ en nog meer kans om lekker bij te kletsen (en te spelen). Al met al hele fijne dagen zo met de hele Sherlock familie; wat wil je nog meer met de kerst, niets toch?