Christmas 2010

Our annual pilgrimage to Monaghan got underway on the 23^rd of December in heavy snow and temperatures of -8 Celcius. Respect for Santa, who must have had even worse conditions.



Because we had a full house at Padge and Goose’s (they were housing eight visitors) Ev and Orla were allowed to sleep beside the chimney, which made for a very special Christmas morning. Orla had warned Eva that they were not supposed to peep if they saw Santa delivering the presents, she was quite worried that the good man would take all presents back! As it happened, the girls didn’t wake until morning and found the presents delivered and the goodies they had left out for Santa and the reindeers gone… Eva said she just closed her eyes and then she woke and noticed Santa’s milk gone. “But I was only sleeping for two minutes!” The wonder of Christmas.



We spent a lovely Christmas day in aunty Zipp’s house (that’s Paul’s sister Nicola), who had also invited the parents, and brothers Mark and Ryan, who brought his wife Mel. The food was great and we all got lots of lovely presents. It was -15 degrees when we were leaving Nicola and Shane’s at 8pm, none of us could remember it ever being that cold in Ireland! Stephen’s day was another lovely day, with a gorgeous curry meal courtesy of Marcus Wool. I don’t think there’s one Christmas where we don’t get a picture of Mark in the kitchen, if he wasn’t well on his way to becoming a doctor, I’d say he would have made a good chef!



In the afternoon Gary, Pauline and the girls popped round which meant that we had all the European-based Sherlocks around the same table, missing only Paul’s brother Kieran and family. There’s nothing like spending Christmas surrounded with family, and the kids all having a brilliant time playing with their cousins.

Kerst

Op 23 december hebben we onze jaarlijkse kerstreis naar Paul’s ouders in Monaghan gemaakt. Het was min 8 graden bij vertrek en lag een hoop sneeuw. Het was langsaam en voorzichtig rijden, en we hebben veel aan de kerstman gedacht, die het natuurlijk helemaal zwaar heeft als het zulk slecht weer is.

Toen we eenmaal aangekomen waren, was het pret, vooral het luchtbedden opblazen voor Eva en orla. Omdat er 8 gasten logeerden, mochten de dames in de kamer met de openhaard en de kerstboom slapen, wat betekende dat de kerstman vlak langs zou moeten lopen om de kadootjes onder de boom te kunnen leggen. Orla was wel een beetje bezorgd; “niet stiekum kijken hoor, Eva, dat mag niet” waarschuwde ze, ze was bang dat een betrapte kerstman de kadootjes weer mee zou nemen. Het bleek dat de kerstman heel stilletjes kon zijn, want toen ze eenmaal wakker werden bleek dat hij al langs was geweest en zelfs het koekje, de melk en de wortel had meegenomen. “Maar ik deed maar heel even mijn ogen dicht” zei Eva verbouwereerd, ahhh, de wonderen van de kerst!



Op eerste kerstdag zijn we met zijn allen naar Paul’s zus Nicola gegaan om daar kerst te vieren en kadootjes uit te pakken. Het was heel gezellig, de kids hadden de kans om met hun drie neefjes te spelen en dat is altijd dolle pret. Bij vertrek om 8 uur was het min 15 graden; zo koud had niemand het ooit meegemaakt in Ireland! Op tweede kerstdag kwamen Nicola en familie naar Monaghan en konden we genieten van de Indiaase specialiteiten van chef Mark, die vast een hele goeie kok zou zijn geweest als hij niet hard op weg zou zijn om dokter te worden. Het is geloof ik bijna een kersttradiltie aan het worden om een fototje van Mark in de keuken op onze blog te zetten.



Later op die dag kwamen Gary, Pauline en hun dochters ook nog langs en zo hadden we alle europeese Sherlocks rond een tafel (alleen Paul’s broer Kieran en family, die in de VS wonen waren er niet bij). Het was weer vanouds gezellig, een kerst met alle Ierse familie, met alle neefjes en nichten erbij is altijd een gelegenheid waar we ontzettend van genieten.