Christmas adventure
We left Dar on the 22nd of December for an adventure around the
As luck would have it, Santa was picking up his emails as he went around the world seeing if
children were being bad or good and knew we were in the area. He popped in briefly on Christmas eve to see Eva and her two travelling companions Ella and Maya (whose parents we travelled with) but brought no pressies.... Rumour had it that Santa was convinced of the children’s good behaviour and had made arrangements for gifts to be left under the Christmas tree at the lodge in Ruaha National Park, our next stop, where we stayed for four nights.
Tension was building among the children as to whether Santa’s sleigh had made it through the lion-infested park lands (lions like reindeer meat) and over the rivers which had swollen in the rain (more on that later). But good ole Santa had done the business and a great selection of toys was waiting for us on arrival. Phew!
On St Stephen’s day, we headed off on our first game drive in Ruaha. We spent the morning
viewing hippo’s, crocs, and other usual suspects. Eva’s vocabulary is growing every day and soon
the word ‘hippo’ and (im)’pala’ were added. As there were three children we decided it would be fun (and quieter for Paul) if they all travelled together, with the two pregnant women (Ellen and Katie) in one car, leaving Yves, Anne and Paul at peace in the red car, leading the convoy. Back to those rivers: we came across a ‘small’ river which was flowing quite fast across one of the main
park roads. Having crossed the dry river bank the last time we were in Ruaha (when it was less
rainy), the team in car one thought it would be easily passable… Making sure the car was in four wheel drive, Paul drove cautiously into the river… within about 30 seconds the water had picked
up the car and turned it and sent it down the river. The car started sinking slowly (or was it the water that rose slowly) so the three passengers had time to get onto the roof of the car. Anne ended up in the river but managed to swim to the bank unhurt, and this gave Paul and Yves a chance to take the cameras and other valuables out of the car and show them to Anne. Eva’s car seat was passed onto the roof too, but it slipped off and floated down the river (it was retrieved,
soggy but fine, later!).
The girls in car two sped off and got some help from people we met earlier. They included a South
African action man, Craig, who seemed to relish the challenge of jumping into the river, onto the
car and getting the tow rope around the bumper of the car so that a big digger (from the National Parks’ people, which had come to our aid) could pull the car out.

Amazingly, the car was pulled out without any further problems - not a scratch on it - and taken back to park HQ where a couple of fundi’s (mechanics) spent a few days taking the engine apart, cleaning it and putting it back together. They did a great job and we were able to drive the 700km back to Dar with only minor complaints (the seats are still a bit soggy!).
pick-nick and were told we had to get in the (completely open) car quick, as there was a lion approaching. The animals spotting high lights included some more lions (cross the river we were
stuck in!) and some elephants having a bath (also in the same river) and a chameleon (on dry land, although if we had to chose one animal to be in the river with us that day it would have been this gentle fella).
great place, with great food and an open fire in the living room of the house- quite Christmassy all of a sudden. Then it was back to Mikumi for New Years Eve (were we were the only guests that managed to stay up until 12!) and then back to Dar on the 1st.
Anyone want to buy a red land cruiser? One careful owner. Great off road features. Does not float.
niet zo heel ver van Dar, en daarom was het een makkelijke stop onderweg naar de zuid-westelijke hooglanden van Tanzania. Het regende behoorlijk in Dar in de week voor ons
vertrek, maar gelukkig was het onderweg redelijk droog (de gehele reis). Er waren weerberichten over een orkaan die in de buurt van Madagascar woedde en een hoop regen richting Tanzania
stuurde. Dit was goed voor de boeren, maar minder goed voor de vakantie gangers, al hebben we ook tijdens de regenachtige dagen het heel gezellig gehad. Mikumi was zoals altijd een mooie
bestemming, een van de twee andere families waar we mee reisden was al vooruit gereden naar
de volgende bestemming, en dat betekende dat we alleen met Katie, Ian en Maya onze eerste
vakantiedag doorbrachten. Tijdens het ontbijt op de 23e zagen we vanaf het terras leeuwen, zebra’s, buffalo en giraffe, dus dat was een mooi begin.
De tweede bestemming was Iringa, waar de kerstman zelfs nog even langskwam. Dit verhoogde de spanning, vooral voor 4-jarige Ella, die hem al verschillende brieven had gestuurd met onze
uitgebreide route beschrijving, zodat hij (en de kadootjes natuurlijk) maar op de juiste dag op de juiste plaats aan zou kunnen komen. Gelukkig had de goede man echt zijn best gedaan, want toe we op de 25e in Ruaha National Park bij ons verblijf aankwamen lag er een stapel pakjes klaar!
We logeerden voor 4 nachten in de Ruaha River Lodge, waar we vanaf het balkon van ons huisje (aan de rivier) nijlpaarden konden zien (Eva’s eerste nieuwe woord van de vakantie was ‘hippo’).
Op tweede kerstdag gingen we voor het eerst echt het park verkennen en op zoek naar wilde
dieren. Na een uurtje besloten we dat het voor de kleintjes wel leuk zou zijn om in een auto te reizen, wat betekende dat Ellen en de drie dametjes in Katie en Ian’s auto terecht kwamen, en Paul, Anne en Yves in (onze) voorste auto reden, om in alle stilte op zoek te kunnen naar dieren.
Op een bepaald moment kwamen we een riviertje tegen dat over de weg stroomde – omdat alle drie de inzittenden van de eerste auto deze weg kenden van een eerder bezoek aan het park
(toen het niet zo erg geregent had) en omdat het niet zo diepe leek, reed Paul heel voorzichtig het water in... Dat had hij niet moeten doen!
Het bleek dieper te zijn dan ze dachten en kracht van het water duwde de auto zo opzij wat verder de rivier in. Paul en medepasagiers klommen meteen op het
dak en konden alle spullen nog uit de auto op het droge gooien voordat het water totaan het dak stond. Ondertussen gingen de inzittenden van de tweede auto hulp halen. Gelukkig waren we 10 minuten
eerder een aantal kennisen van Anne en Yves tegengekomen, die ons te hulp kwamen. Een van de helpers was een echt Zuid Afrikaanse ‘action man’ die bijna plezier in de hele reddingsklus leek te
hebben; in no-time sprong hij de rivier in, bond de sleepkabel aan de haak vooraan de auto en zo heeft
een graafmachine (die ons ook te hulp was gekomen) de auto weer uit de rivier kunnen trekken. De monteurs van het Park Head Quarters hebben de auto binnen 2 dagen weer aan de praat gekregen, dus we hebben onze reispl
duwend gestart moest worden en waar de radio en aircon het niet van deed) weer verder gereisd...
De rest van onze tijd in het park hebben we het maar wat voorzichtiger aan gedaan, een van de dagen hebben we een echte safari auto gehuurd waarin je een stuk meer kan zien. Vooral de kleintjes vonden het heel leuk, alhoewel Ella zich op een bepaald moment afvroeg of het wel veilig was – we waren net voor een pick-nick gestopt toen we snel de auto weer in moesten omdat er kwam een leeuw aan kwam!
Omdat de safari auto geen ramen en deuren had was Ella bang dat de leeuw zo bij ons zou instappen... De highlights van het dieren spotten waren de leeuwen die de rivier overstaken (diezelfde rivier waar de auto in vast had gezeten!), olifanten die een bad namen (ook in dezelfde rivier) en een cameleon (op het droge).
Na Ruaha zijn we terug richting Iringa gereden waar we nog twee nachtjes op Boerderij Kilosanza door hebben gebracht. Hier waren we vorige jaar met z’n drietjes met de kerst en het was dit keer ook weer prachtig. Eva, Maya en Ella konden rond rennen en bekeken alle dieren en wij genoten vooral van het heerlijke eten en het openhaarvuur s’avonds (heel kerstig). Op oudejaaravond zijn we weer terug naar Mikumi gegaan, waar we als enige gasten het tot 12 uur uit hebben gehouden. Op 1 januari zijn we weer naar Dar teruggekeert, waar de ergste regens voorbij waren en het nu weer ‘winters warm’ is...












0 Comments:
Post a Comment
<< Home